"De oplossing voor de files"

#GoWithTheVelo

24 april 2018

Hans Bourlon (CEO van Studio 100) is kopman van Woensdag Fietsdag. Hij fietst minstens vier keer per week naar het werk. Zijn missie? Nog meer kilometers op de fietsteller en blijven ijveren voor veilige fietspaden en minder files.

"De oplossing voor de files"

De kilometerkick

Toen Woensdag Fietsdag me vroeg als kopman van de campagne, heb ik niet getwijfeld. Al jaren fiets ik bijna elke dag naar het werk. Twintig kilometer heen. Twintig kilometer terug. En dat is geen kilometer te veel. Fluitend fiets ik de files voorbij, terwijl ik geniet van een mooi landschap dat varieert met de seizoenen. Intussen blijven bloed en benen in beweging, wat toch niet evident is met een veeleisende en onregelmatige job als de mijne.

Vroeger was ik al fervent wielerliefhebber, maar beperkte ik de ritjes tot mijn vrije tijd. Ik trok er elke zondag op uit met de vaste vriendenploeg en ging plichtsgetrouw naar de spinningles. Tot ik me bedacht dat het eigenlijk te gek was voor woorden: daar stond ik dan ter plaatse te trappen, terwijl ik net zo goed het aangename aan het nuttige kon koppelen. En zo gebeurde het dat ik de fiets eindelijk weer gebruikte waarvoor hij uitgevonden werd: als vervoermiddel, als vehikel om van punt A naar punt B te geraken. Dat was de beste beslissing die ik kon nemen. In welgeteld één uur trap ik van thuis tot aan het hoofdkantoor in Schelle, douche inbegrepen. Dat haal ik nooit met de auto. Regen? Daar bestaat kledij voor. Zweet? Ik douche op het werk. Er gaat trouwens niets boven thuiskomen en een doorweekte rit afspoelen onder een hete waterstraal. Wellness pur sang.

Toegegeven, vergaderingen buitenshuis zijn wat lastiger. Maar daar zijn agenda’s voor. Elke zondagavond neem ik de weekplanning door en bekijk ik zorgvuldig hoe ik toch met de fiets kan komen. Alleen als het echt niet anders kan, neem ik de auto. Soms gebeurt het dat ik voor een avondvergadering eerst naar huis fiets om me dan om te kleden en de auto te nemen naar een avondafspraak of restaurant. Ik merk trouwens dat ik prikkelbaar word als ik een paar dagen niet kan fietsen. Noem het gerust een biker’s high. Mijn lichaam vraagt intussen naar het dagelijkse trappen, stampen, schakelen en pedaleren, en ik gehoorzaam met alle plezier.

Onlangs op zakenreis in Peking, werd ik moedeloos van die miljoenenstad die kreunt onder de smog en waar de bewoners niet zonder mondmasker kunnen, maar wel halsstarrig de auto blijven nemen. Is dat dan het toekomstbeeld voor België? Iedereen sakkert op de files en duvelt op de luchtvervuiling, maar niemand denkt eraan dat hij wel eens de oplossing zou kunnen zijn. Je kan blijven dromen van zelfrijdende wagens of vliegende auto’s. Maar die gaan de files niet wegtoveren. De velo wel. Hij is de enige hier en nu inzetbare oplossing voor de files. Als iedereen nu op die fiets springt, rijden we met z’n allen die wegen zo vrij. En die biker’s high? Die krijg je er gratis bij.